Okul öncesi dönemde çocuklarımızın dönemsel korkuları olabilir. Örneğin, üç-dört yaş çocukları vahşi hayvanlardan, karanlıktan korkarken; dört-beş yaşta hayalet, canavar gibi kavramlardan korkabilirler. Beş-altı yaşta bu korkuların yerini kaybolma, hırsız girmesi korkuları alabilir. Bu gelişimsel süreçte gayet normaldir.

Peki, çocuğumuza nasıl yaklaşabiliriz? Aman canım, “neden korkuyorsun?” demeyelim. Bunun yerine, “Biliyor musun, benim de korktuğum şeyler var” diye yaklaşabilir ve sohbet edebiliriz. “Biliyor musun, korkuların da bir korkusu var, gülünç duruma düşmek” deyip şaşırtabiliriz. “Haydi gel, beraber korktuğun şeyin resmini çizelim ve onu süsleyerek komik hale getirelim” diyebiliriz. Bu etkinliğin sonunda ise, “Şimdi artık bu korkular komik olduğu için bize artık korkutamayacak” deyip bu etkinliği tamamlayabiliriz. Böylece oyun yoluyla korku duygusunu yenmesine yardımcı olabiliriz.

Çocuklarımızın tek ihtiyacı, bizler tarafından dinlenmek ve anlaşıldığını hissetmektir.

O zaman korkulara bay-bay!